«Σε κανέναν μην παραδώσετε τον
Χριστό! Ας είναι ο μοναδικός βασιλιάς της καρδιάς σας! Η
πίστη στον Χριστό είναι πραγματική ζωή, η ζωή του Ίδιου του Χριστού. Με την
αγάπη μας προς τον Χριστό, θα παραμείνουμε ασάλευτοι. Κάθε παρεξήγηση, κάθε
θλίψη μας, να την υπομένετε ως ζωή του Χριστού. Υπάρχουν πολλές οδοί προς το “απόλυτο”
της ανθρωπότητος, αλλά δεν υπάρχει καμμιά που θα μπορούσε να συγκριθεί με την
οδό του Χριστού, παρά τις οποιεσδήποτε δυσκολίες. Αν ο Κύριος όρισε να
πεθάνουμε, θα πεθάνουμε με την συνείδηση της αγάπης Του, η οποία Τον οδήγησε
στον Σταυρό. Ελπίζω ότι ενεργούν αληθινά μέσα μας τα λόγια του Χριστού: “Εγώ
ζω και υμείς ζήσεσθε” (Ιωάν. ιδ΄ 19). Κάθε λόγος του Χριστού, είναι η
ίδια η Θεία αιωνιότητα…Η χριστιανική μας πίστη είναι η έσχατη τελειότητα, και
κανένας ας μη μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού! –Όπως έλεγε ο μέγας Παύλος
(Ρωμ. η΄ 35). …
****
Για να βρεις τον σωστό δρόμο, είναι καλύτερο
απ’ όλα να το ζητήσεις από τον ίδιο τον Θεό στην προσευχή:
«Κύριε, Συ ο ίδιος δίδαξε με τα
πάντα… Δώσε μου τη χαρά της γνώσεως του θελήματός Σου και των οδών Σου…
Δίδαξέ με να Σε αγαπώ αληθινά με όλο μου το είναι, όπως μας
παρήγγειλες… Οικοδόμησε τη ζωή μου έτσι, όπως Εσύ ο Ίδιος την
συνέλαβες στην προαιώνια βουλή Σου… Ναι, ακόμη και για μένα, γιατί Εσύ κανέναν
δεν ξέχασες και κανέναν δεν έπλασες για απώλεια…
Εγώ με αφροσύνη εκδαπάνησα τις δυνάμεις που
μου έδωσες, αλλά τώρα, στο τέλος της ζωής μου, διόρθωσέ τα όλα Εσύ ο
ίδιος, και ο ίδιος δίδαξε με τα πάντα… Αλλά έτσι, ώστε πραγματικά
το θέλημά Σου να πραγματοποιηθεί στη ζωή μου, είτε εγώ το καταλαβαίνω είτε δεν
το καταλαβαίνω μέχρι καιρού… Μην επιτρέπεις να πορευθώ σε ξένους δρόμους, που
οδηγούν στο σκοτάδι… αλλά πριν παραδοθώ στον ύπνο του θανάτου, δώσε σε μένα τον
ανάξιο να δω το Φως Σου, ω Φως του κόσμου».
Αλήθεια, όλο το νόημα της ζωής βρίσκεται στο να
ζει ο νους και η καρδιά μας με τον Θεό· να γίνει ο Θεός η ζωή μας. Αυτό
και μόνο ο ίδιος ζητά. Γι’ αυτό και δημιουργηθήκαμε, για να ζήσουμε τη ζωή Του,
και μάλιστα σε όλη την απειρότητά της…
Μην ξεχνάτε αυτά τα λόγια. Ο Θεός σας
έδωσε χρόνο για να οικοδομήσετε την αιώνια σωτηρία σας. Μην τον σπαταλάτε!
Ο σκοπός που θέτουμε στη ζωή μας εμποτίζει
όλες τις πράξεις μας.
Ο χρόνος γίνεται ένα θαυμάσιο προοίμιο
στη θεία αιωνιότητα.
Τέτοιος οφείλει να είναι ο
χριστιανός. Ένα «καλώδιο υψηλής τάσεως», πάνω στο οποίο
μπορεί να καθίσει ένα πουλάκι χωρίς να πάθει την παραμικρή ζημία, αλλά μέσα από
το οποίο περνά ενέργεια ικανή να κάνει ολόκληρο τον κόσμο να εκραγεί. Ιδού με
ποιόν τρόπο εγγίζουμε την αιώνια Βασιλεία του Χριστού.
– Καθένας έχει τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής που
δεν ομοιάζει με κανέναν άλλον. Όλοι, όμως, οδηγούνται και καταλήγουν στον Θεό,
όπως οι ακτίνες σε έναν τροχό συνδέονται με το κέντρο.
Μόνον δια της ταπεινώσεως
σωζόμαστε και μόνον δια της υπερηφανείας καταστρεφόμαστε. Είναι
βεβαιότατον από την πείρα ότι για ό,τι κρίνουμε θα κριθούμε και θα πέσουμε
παρομοίως.
Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ):
«Οικοδομώντας τον Ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας».