7 ΗΜΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ-ΣΙΝΑ

ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ:

ΜΥΣΤΑΚΙΔΗΣ TOYRS

Αγ.Κωνσταντίνου6, Ομόνοια,

Τηλ. 210-5221860, 5234396, 5248741,

φαξ: 210-5234397

7 ΗΜΕΡΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ-ΣΙΝΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΡΟΜΗΣ

1η Ημέρα Τρίτη 14/1/20

ΑΘΗΝΑ-ΤΕΛ ΑΒΙΒ -ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

Συγκέντρωση στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου και αναχώρηση στη 13.00 για το αεροδρόμιο Ελευθ. Βενιζέλος, όπου μετά τον έλεγχο αποσκευών και διαβατηρίων πτήση για Τελ Αβίβ στις 17.00 μ.μ.

Άφιξη στις 19.00 μ.μ., επιβίβαση στο πούλμαν και αναχώρηση για τα Ιεροσόλυμα.
Άφιξη στο ξενοδοχείο, τακτοποίηση, δείπνο, διανυκτέρευση.

2η Ημέρα Τετάρτη 15/1/20

ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ-ΣΙΝΑ

Μετά το πρωινό αναχώρηση για το όρος Σινά. Καθ' οδόν θα σταματήσουμε στη Νεκρά Θάλασσα και στην κοσμοπολίτικη πόλη Eilat (στα σύνορα Ισραήλ - Αιγύπτου), όπου βρίσκεται το περίφημο ενυδρείο (προαιρετικό). Αργά το απόγευμα άφιξη στο Σινά, τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, δείπνο, διανυκτέρευση.

Το βράδυ για όσους επιθυμούν, προαιρετική ανάβαση στην Αγία Κορυφή, εκεί που παρέλαβε ο Μωυσής τις Δέκα Εντολές παρά του Υψίστου.

3η Ημέρα   Πέμπτη 16/1/20

ΣΙΝΑ - ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

Πρωινή Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης. Στη συνέχεια θα προσκυνήσουμε τα Ιερά Λείψανα της Αγ. Αικατερίνης και θα ακολουθήσει λεπτομερής ξενάγηση εντός της Μονής. Θα δούμε μέρος από τα χειρόγραφα και τις περίφημες βυζαντινές εικόνες, την Αγία Βάτο του Μωυσέως και το κοιμητήριο των Πατέρων και γενικά θα ζήσουμε στιγμές πνευματικής έξαρσης και ψυχικής ανάτασης από το ασύγκριτο μεγαλείο της Ιεράς Μονής με τα 1500 χρόνια ιστορία κάτω από τη σιωπή της Ερήμου. Στη συνέχεια θα αναχωρήσουμε για τα Ιεροσόλυμα. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, δείπνο, διανυκτέρευση.

4η Ημέρα Παρασκευή 17/1/20

ΤΙΒΕΡΙΑΔΑ

Μετά το πρωινό θα αναχωρήσουμε για την περιοχή της Γαλιλαίας, όπου θα επισκεφθούμε την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Όρος Θαβώρ, τον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου στη Ναζαρέτ και την Κανά της Γαλιλαίας (στην οποία πραγματοποιήθηκε το πρώτο Θαύμα του Κυρίου της μετατροπής του ύδατος εις οίνο). Έπειτα, θα αναχωρήσουμε για τη λίμνη της Τιβεριάδος (όπου πραγματοποιήθηκαν τα περισσότερα των θαυμάτων του Κυρίου και κάλεσε τους μαθητές Του στο Αποστολικό Αξίωμα) για να επισκεφθούμε την Ιερά Μονή των Αγίων Αποστόλων στην πόλη της Τιβεριάδος και έπειτα τον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων στην αρχαία Καπερναούμ.

Επιστροφή στο ξενοδοχείο, δείπνο, διανυκτέρευση.

5η Ημέρα   Σάββατο 18/1/20

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΥΔΑΤΩΝ- ΙΕΡΙΧΩ

Μετά το πρωινό θα αναχωρήσουμε για τον Ιορδάνη ποταμό, όπου θα συμμετάσχουμε στην ακολουθία του καθαγιασμού των Υδάτων επί της εορτής των Θεοφανείων από τον Πατριάρχη, όπου οι προσκυνητές θα έχουν την δυνατότητα αφού έχουν φορέσει λευκό χιτώνα να λάβουν την συμβολική βάπτιση. Έπειτα θα επισκεφθούμε την Ιερά Μονή του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου, το Σαραντάριο Όρος, την Ιερά Μονή του Προφήτου Ελισσαίου (όπου βρίσκεται η Συκομωρέα που ανέβηκε ο Ζακχαίος), την Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου του Χοζεβίτου και την Ιερά Μονή Μάρθας και Μαρίας. Επιστροφή στο ξενοδοχείο, δείπνο, διανυκτέρευση.

6η Ημέρα Κυριακή 19/1/20

ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ (Εορτή Θεοφανείων)

Πρωινή Πατριαρχική Θεία Λειτουργία, για την Εορτή των Θεοφανείων, στον Πανάγιο και Ζωοδόχο Τάφο του Κυρίου μας, όπου θα πραγματοποιηθεί ευλαβικό προσκύνημα στο Φρικτό Γολγοθά, στην Αποκαθήλωση, στο Πανάγιο και Ζωοδόχο Τάφο του Κυρίου, καθώς θα ακολουθήσει και λεπτομερής ξενάγηση εντός του Ιερού Ναού. Ακολουθεί επίσκεψη στο Πατριαρχείο. Στη συνέχεια θα γνωρίσουμε τα προσκυνήματα της Παλαιάς Πόλεως, ξεκινώντας από την Πύλη των Λεόντων, όπου θα επισκεφθούμε τον οίκο Αγ. Ιωακείμ και Άννης, τη Προβατική κολυμβήθρα, τη φυλακή του Αποστόλου Πέτρου και το Πραιτώριο. Έπειτα θα επισκεφθούμε την Γεθσημανή (ο Τάφος της Παναγίας, ο τόπος της προδοσίας και ο τόπος λιθοβολισμού του Αγίου Στεφάνου), το Όρος των Ελαίων, την Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού, την Ορεινή (Γενέτειρα του Αγ. Ι. Προδρόμου) και το Καταμόνας (όπου βρίσκεται ο Τάφος του Αγίου Συμεών).

Επιστροφή στο ξενοδοχείο, δείπνο, διανυκτέρευση.

7η Ημέρα Δευτέρα 20/1/20

ΒΗΘΛΕΕΜ-ΤΕΛ ΑΒΙΒ-ΑΘΗΝΑ

Μετά το πρωινό θα επισκεφθούμε το Σπήλαιο της Γεννήσεως του Κυρίου μας στην Βασιλική της Βηθλεέμ, το χωριό των Ποιμένων, την Ιερά Μονή του Αγ. Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου (όπου βρίσκεται το Ιερό Σπήλαιο των Τριών Μάγων) και θα ακολουθήσει (προαιρετική) επίσκεψη με ταξί στην Ι. Μονή του Αγ. Σάββα του Ηγιασμένου. Το μεσημέρι αναχώρηση για το αεροδρόμιο, όπου κατά την διαδρομή θα προσκυνήσουμε και τον Τάφο του Μεγαλομάρτυρας Αγίου Γεωργίου στην Λύδδα.

Μετά τον έλεγχο αποσκευών και διαβατηρίων πτήση για Αθήνα στις 19.50μ.μ. Άφιξη στις 21.50 μ.μ.

ΤΕΛΟΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ

Τιμή συμμετοχής: 1050€

Περιλαμβάνονται:

Αεροπορικά εισιτήρια (Αθήνα –Tel Aviv - Αθήνα)

> Διαμονή σε επιλεγμένο ξενοδοχείο στο Σινά και Α' κατηγορίας στα Ιεροσόλυμα

> Πρωινό και ένα γεύμα ημερησίως (μπουφέ)

> Μεταφορές από /προς αεροδρόμια /ξενοδοχεία

> Ανάβαση στο Όρος Θαβώρ με ταξί

> Ξεναγήσεις, περιηγήσεις όπως αναφέρονται στο πρόγραμμα

> Φόροι Αεροδρομίου και συνόρων

> Ασφάλεια αστικής ευθύνης

> Συνοδός — ξεναγός

> Τα φιλοδωρήματα συμπεριλαμβάνονται στην τιμή συμμετοχής

Δεν περιλαμβάνονται:

> Ότι αναγράφεται ως προαιρετικό

> Είσοδοι σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους

* Το πρακτορείο διατηρεί το δικαίωμα, εάν καταστεί λόγος, να αλλάξει τη σειρά των ξεναγήσεων του προγράμματος είτε τις ώρες τους, χωρίς να αφαιρεθεί κάτι από αυτό

**Περισσότερες πληροφορίες - Δηλώσεις συμμετοχής στον π. Χρυσόστομο (τηλ 6947945150)

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου: Παραμονή ώς την απόλυση.

Ήρθες λοιπόν στην εκκλησία και αξιώθηκες να συναντήσεις το Χριστό; Μη φύγεις, αν δεν τελειώσει η ακολουθία. Αν φύγεις πριν την απόλυση, είσαι ένοχος όσο κι ένας δραπέτης. Πηγαίνεις στο θέατρο και, αν δεν τελειώσει ἡ παράσταση, δεν φεύγεις. Μπαίνεις στην Εκκλησία, στον οίκο τού Κυρίου, και γυρίζεις την πλάτη στα Άχραντα Μυστήρια; Φοβήσου τουλάχιστον εκείνον που είπε: «Όποιος καταφρονεί το Θεό, θα καταφρονηθεί απ’ Αυτόν» (Πρβλ. Παροιμ. 13:13).
    Τί κάνεις, άνθρωπε; Ενώ ὁ Χριστός είναι παρών, οι Άγγελοι Του παραστέκονται, οι αδελφοί σου κοινωνούν ακόμα, εσύ τους εγκαταλείπεις και φεύγεις; Ὁ Χριστός σου προσφέρει την Αγία σάρκα Του, κι εσύ δεν περιμένεις λίγο, για να Τον ευχαριστήσεις έστω με τα λόγια; Όταν παρακάθεσαι σε δείπνο, δεν τολμάς να φύγεις, έστω κι αν έχεις χορτάσει, τη στιγμή πού οι φίλοι σου κάθονται ακόμα στο τραπέζι.

Και τώρα που τελούνται τα φρικτά Μυστήρια του Χριστού, τ’ αφήνεις όλα στη μέση και φεύγεις;
    Θέλετε να σας πω τίνος το έργο κάνουν όσοι φεύγουν πριν τελειώσει ἡ Θεία Λειτουργία και δεν συμμετέχουν έτσι στις τελευταίες ευχαριστήριες ευχές; Ίσως είναι βαρύ αυτό που πρόκειται να πω, μα πρέπει να το πω. Όταν ὁ Ιούδας πήρε μέρος στον Μυστικό Δείπνο του Χριστού ενώ όλοι ήταν καθισμένοι στο τραπέζι, αυτός σηκώθηκε πριν από τους άλλους κι έφυγε. Εκείνον λοιπόν, τον Ιούδα, μιμούνται… Αν δεν έφευγε τότε εκείνος, δεν θα γινόταν προδότης, δεν θα χανόταν. Αν δεν ξεχώριζε τον εαυτό του από το ποίμνιο, δεν θα τον έβρισκε μόνο του ὁ λύκος για να τον φάει.

Ἀπό τό βιβλίο :

«Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»,

Τόμος Γ΄ (Τεύχη 21-30), A΄ Ἔκδοση 2003.

Ἐκδόσεις: Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΡΙΤΗ Εκ του κατά Λουκά

«Ως δε ήγγισε τη πύλη της πόλεως, και ιδού εξεκομίζετο τεθνηκώς, υιός μονογενής τη μητρί αυτού..» και η μητέρα ήταν χήρα «και ιδών αυτήν ο Κύριος εσπλαχνίσθη επ αυτή..»

Ο Χριστός εκείνη την ημέρα έφθανε έξω από μια πόλη, την Ναίν και στη πύλη της πόλεως συναντήθηκε με μια κηδεία. Είχε πεθάνει ένας νέος άνθρωπος.

Προσέξατε όμως αδελφοί μου, η ευαγγελική περικοπή μας λέγει ότι ιδών ο Κύριος εσπλαχνίσθη επ’ αυτή. Δηλαδή για τη μητέρα. Για εκείνη που έμενε και όχι για τον νεανία που είχε πεθάνει.

Δεν είναι ο θάνατος του νεανία που συγκινεί τον Κύριο, αλλά είναι ο πόνος της χήρας που μένει μόνη. Με αυτή την ανθρώπινη θλίψη έρχεται να συναντηθεί σήμερα ο Χριστός μας. Με την ανθρώπινη αδυναμία μπροστά στο θάνατο. Με τους δεσμούς που δένουν όλους εμάς μεταξύ μας. Και όλοι όσοι ακολουθούν την σορό, αυτή τη θλίψη συνοδεύουν.

«Μη κλαίε» είπε στη γυναίκα και στον υιό της, «σοι λέγω, εγέρθητι».

Μόνο για να πάψει το πόνο της μητέρας, ο Χριστός διατάζει την επιστροφή του νεανίσκου. Γιατί γνωρίζει πόσο δύσκολο μας είναι να αποχωριστούμε τους δικούς μας. Πόσο δύσκολο μας είναι να καταλάβουμε το νόημα της ύπαρξής μας μέσα στο κόσμο του Θεού. Μέσα στην αγάπη ενός Θεού που ορίζει αυτό το όριο. «Σοι λέγω, εγέρθητι». Με αυτό το «σοι λέγω» αναφέρεται, προς τον άνθρωπο πρόσωπο προς πρόσωπο, προς κάποιον που διατηρεί το σοι, που έχει υπόσταση, που ζει και μπορεί να απαντήσει. Το καλεί το νεανία όπως θα καλέσει και το Λάζαρο, προσωπικά.

Για να δείξει αυτό το τόσο σημαντικό στοιχείο της σχέσης μας με τη ζωή. Τη διατήρηση της υπόστασης του προσώπου και πέρα από το κατώφλι του θανάτου. Από την εδώ ζωή στην άλλη. Και προσέξατε, η συνάντηση αυτή γίνεται στη πύλη. Δηλαδή σε ένα άλλο κατώφλι. Σε ένα συγκεκριμένο τόπο, έξω της πόλεως.

Και «έλαβε δε φόβος πάντας..» και «εδόξασαν τον Θεό».

Η θλίψη και ο πόνος έδωσαν τη θέση τους στο φόβο. Το γεγονός τους ξεπερνούσε αλλά εδόξασαν τον Θεό γιατί κατάλαβαν ότι είναι επίσκεψη Θεού αυτό που συνέβη.

Ενός Θεού που στέκει εκεί στο κατώφλι περιμένοντας. Που συναντά τη θλίψη, το πόνο και το κλάμα εκείνων που μένουν, με ευσπλαχνία.

Αλλά προσέξατε αδελφοί. Ευσπλαχνίσθη επ αυτή ο Ιησούς.

Για αυτήν που έμενε.

Και όχι για εκείνον που τόσο νέος άφηνε τη πόλη.

Βίος του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου

 Ο Άγιος Διονύσιος καταγόταν από την πόλη των Αθηνών. Έζησε και μαρτύρησε τα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο Δομετιανός. Διακρίθηκε για τη φιλοσοφική του κατάρτιση κα τη βαθιά του καλλιέργεια.

Αρχικά ήταν ειδωλολάτρης και μέλος της Βουλής του Αρείου Πάγου. Σε νεαρή ηλικία βρέθηκε στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου, κοντά στο σημερινό Κάιρο, ακριβώς την εποχή της Σταυρώσεως του Κυρίου. Την Μεγάλη εκείνη Παρασκευή την ώρα της σταυρώσεως του Χριστού αν και μεσημέρι, σκοτίστηκε ο ήλιος, όπως αναφέρει το ιερό Ευαγγέλιο «Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γὴν ἕως ὥρας ἐνάτης». Ο Αγιος Διονύσιος συγκλονίστηκε από το παράδοξο αυτό φαινόμενο και αναφώνησε: «Ή Θεός πάσχει ή το πάν απόλλυται» («Ή ο Θεός υποφέρει ή χάνεται το παν»). Σημείωσε δε με επιμέλεια την ημέρα και ώρα του υπερφυσικού αυτού γεγονότος του σκοτισμού του Ηλίου.

Όταν επέστρεψε στην Αθήνα άκουσε το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου στον Άρειο Πάγο να μιλά για εκείνο το υπερφυσικό σκοτάδι κατά την Σταύρωση του Κυρίου διαλύοντας κάθε αμφιβολία για την εγκυρότητα της νέας του πίστης. Βαπτίσθηκε, με την οικογένειά του κατά το έτος 52 μ.Χ. Το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου άγγιξε την παιδευμένη και ευαίσθητη ψυχή του. Η αποδοχή του Διονυσίου στον Χριστό αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων ως εξής, «τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς». Αργότερα διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών τον ευσεβή Ιερόθεο. Επιβραβεύθηκε από το θεό για τη χριστιανική του δράση με το χάρισμα να επιτελεί θαύματα.

Περιόδευσε σε πολλά μέρη της Δύσης, όπου κήρυξε τον ευαγγελικό λόγο και ερμήνευσε τις ιερές γραφές. Κατά μία παράδοση, όταν έφθασε στο Παρίσι συνελήφθη και αργότερα αποκεφαλίσθηκε. Μαζί του μαρτύρησαν και δύο μαθητές του, ο Αγιος Ρουστικός και ο Αγιος Ελευθέριος. Ο ηγεμόνας της περιοχής έδωσε εντολή να μη θάψει κανείς τα άγια λείψανα των μαρτύρων, όμως κάποιοι χριστιανοί τα φύλαξαν και όταν δεν υπήρχε πλέον φόβος τα ενταφίασαν με τιμές.

Η παράδοση λέγει ότι μετά τον αποκεφαλισμό του Αγίου συνέβη το έξης παράδοξο μέγιστο και πανθαύμαστο γεγονός. Ο Άγιος πήρε με τα ίδια του τα χέρια την αγία του κεφαλή και, κρατώντάς την, περπάτησε περίπου δύο μίλια, αφήνοντας κατάπληκτους όλους εκείνους που έβλεπαν το μέγιστο αυτό θαύμα. Και την αγία κεφαλή του δεν την άφησε από τα χέρια του, παρά όταν συνάντησε μία γυναίκα, ονόματι Κατούλα, και αφού στάθηκε κατά θεία Πρόνοια, την εναπόθεσε στις πα­λάμες της ως έναν πολύτιμο θησαυρό.

Κατά μια άλλη παράδοση ο Άγιος Διονύσιος βρέθηκε και στους Αγίους Τόπους προκειμένου να γνωρίσει την Παναγία μας. Στα Ιεροσόλυμα ξαναβρέθηκε, όταν εκοιμήθη η Θεοτόκος και εξεδήμησε προς τον Υιόν και τον Θεόν της. Η παράδοση  αναφέρει , «Τότε ηρπάγη και αυτός όπως οι Απόστολοι και άλλοι Ιεράρχαι, εν νεφέλαις και αιθερίως μετέβη και παρέστη εις την κηδείαν της Παναγίας». Μάλιστα σε αρκετές εικόνες της Κοιμήσεως της Θεοτόκου εικονίζεται μαζί με τους Αποστόλους και ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης στον οποίο αποδίδεται η φράση πως «το παρουσιαστικό της, τα χαρακτηριστικά της, η όλη εμφάνιση της μαρτυρούν, ότι είναι πράγματι Μητέρα Θεού».

Ο Άγιος Διονύσιος υπήρξε συγγραφέας πλήθους θεολογικών συγγραμμάτων, από τα όποια παραθέτουμε σε μετάφραση ορισμένα λόγια του, σχετικά με την Αγιότητα, τη Βασιλεία και την Κυριότητα του Θεού: «Αγιότητα, λοιπόν, είναι κατά τη γνώμη μας η καθαρότητα η ασημάδευτη από οποιοδήποτε μίασμα, η πλήρης και ολότελα άσπιλη. Βασιλεία είναι η τακτοποίηση κάθε ορίου, κάθε τάξης, κανονισμού, κατάστασης . Κυριότητα δεν είναι μόνο η υπεροχή πάνω στους χειρότερους, άλλο και η συνολική των καλών και αγαθών και πλήρης ολοκτησία, καθώς και η αληθινή και αμετάβλητη βεβαιότητα. Γι΄ αυτό και η κυριότητα ετυμολογείται από το "κύρος" και το "κύριο" και το "κυρίευαν". Θεότητα είναι η πρόνοια που θεάται τα πάντα και με τέλεια αγαθότητα "περιθέει" (περιέχει) και συνέχει τα πάντα, τα γεμίζει με τον εαυτό της και υπερέχει από όλα όσα απολαμβάνουν τα δώρα της πρόνοιας της».

Οι Άγιοι μάρτυρες, όπως ο Άγιος Διονύσιος  έδωσαν και το αίμα τους ακόμα και πήραν Πνεύμα Θεού, πήραν το στεφάνι της Ουράνιας Δόξης Του. Έγιναν καλλίνικοι στεφανηφόροι αθλητές της ουράνιας Βασιλείας του Κυρίου.

Ακόμα και στους δύσκολους τούτους καιρούς, η Χάρις του Κυρίου μας, μας δίνει Αγίους ακόμα και θα εξακολουθήσει να δίνει μέχρι της συντέλειας των αιώνων, προς Δόξα του εν Τριάδει Θεού, για παρηγοριά και παραμυθία δικιά μας. Είναι όλοι  εκείνοι οι αδελφοί μας Ορθόδοξοι Χριστιανοί, Λαϊκοί και κληρικοί, άνδρες γυναίκες και παιδάκια στη Μέση Ανατολή που μαρτυρούν και χύνουν το αίμα τους για την Χάρη του Κυρίου μας, ομολογώντας Τον ως τον Μόνο και Πραγματικό Τριαδικό Θεό, από τα βάρβαρα χέρια μουσουλμάνων. 

Όμως  ότι κι αν μας κάνουν, η Εκκλησία μας, το Σώμα του Κυρίου, το πλήρωμα του Παναγίου Πνεύματος, θα μείνει όρθια και ζωντανή, κραταιά  και αταλάντευτη, ακλόνητος κυματοθραύστης στις επιθέσεις του πονηρού και των σύγχρονων διωκτών της. Το δέντρο της Ορθοδοξίας όπως παλιά έτσι και σήμερα θα συνεχίζει να κραταιώνεται με το αίμα των μαρτύρων της.

Ας έχουμε στην προσευχή μας, όλους αυτούς τους αδελφούς μας που δοκιμάζονται εκεί, κι ας παρακαλούμε τον Ύψιστο και τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη να ενδυναμώνουν και  την δική μας Πίστη μας, καθόσον δεν ξέρουμε πότε ο Θεός θα επιτρέψει και την δική μας δοκιμασία.

Ταῖς πρεσβείαις του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.

Ἀμήν.

Τι είναι η πίστη και ποιος τη χορηγεί

Όταν ομιλούμε περί της πίστεως, εννοούμε  βέβαια την ΠΙΣΤΗ στον ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ κατά την ΟΥΣΙΑ (ΦΥΣΗ) και ΤΡΙΑΔΙΚΟ  κατά τα ΠΡΟΣΩΠΑ (ΥΠΟΣΤΑΣΕΙΣ) ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ, όπως ακριβώς μας Τον φανέρωσε ο ίδιος ο ενανθρωπήσας Υιός και Λόγος του Θεού, ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός και την διασώζει η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία μας.

Ο Απόστολος Παύλος μας δίνει τον ορισμό της πίστεως : «Έστι, δε πίστις ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων» (εβρ.ια΄,1) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Είναι η πίστις,  η ακλόνητος και αδίστακτος πεποίθησις εις την πραγματικήν και βεβαίαν ύπαρξιν αγαθών, τα οποία ελπίζομεν, απόδειξις και βεβαιότης περί πραγμάτων, που δεν βλέπονται με τα μάτια του σώματος και τα οποία , εν τούτοις χάρις εις αυτήν (την πίστιν) είναι σαν να τα βλέπομεν με τα μάτια μας και να τα πιάνομαι με τα χέρια μας (Ιω. Κολιτσάρα, μετ.Κ. Διαθήκης)

Η πίστη δεν είναι ούτε δημιούργημα, ούτε κατάκτηση του ανθρώπου.

Παρέχεται εξ ολοκλήρου από τον Θεό στον άνθρωπο. Είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος. Ο Απόστολος Παύλος στην προς Γαλάτας επιστολή του παραθέτει τις Δωρεές του Αγίου Πνεύματος: «Ο δε καρπός του Πνεύματος εστίν αγάπη, χαρά ειρήνη, μακροθυμία  χρηστότης, αγαθοσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια» (Γαλ. ε΄, 22-23) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Είναι λοιπόν ο καρπός του Πνεύματος, αγάπη, χαρά, ειρήνη, ανοχή στις αδικίες, ευεργετική διάθεση προς τους συνανθρώπους μας, καλή προαίρεση, πίστη, πραότητα και εγκράτεια.

Ενώ στην Α΄ προς Κορινθίους επιστολή του, στον αξεπέραστο ΥΜΝΟ της ΑΓΑΠΗΣ, τονίζει: «Νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη» (Α΄. Κορ.ιγ΄, 13) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Τώρα (στην παρούσα ζωή) τρία πράγματα συνοψίζουν το περιεχόμενο της Χριστιανικής αλήθειας, η πίστη, η ελπίδα και αγάπη.

Συνδέοντας έτσι άμεσα την πίστη με την αγάπη προς το Πρόσωπο του Χριστού και την ελπίδα (βεβαιότητα) για τη σωτηρία μας.

Η πίστη λοιπόν είναι ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ: «Τη γαρ χάριτι έστε σεσωσμένοι δια της πίστεως κ΄τούτο ουκ εξ υμών, Θεού το δώρον» (Εφεσ. β΄, 8) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Με τη Χάρη του Θεού, έχετε σωθεί δια μέσου της πίστης και αυτό δεν προέρχεται από σας (τους ανθρώπους), αλλά είναι δώρο του Θεού.

Για αυτό οι Άγιοι Απόστολοι (Μαθητές του Κυρίου) ζητούσαν: «πρόσθες ημίν πίστιν» (Λουκ. ιζ΄. 5) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Κύριε, σε παρακαλούμε, πρόσθεσε σε μας πίστη.

Η πίστη όμως δεν μπορεί να έρθει σε ψυχές που δεν είναι έτοιμες να την δεχθούν. Ο Απόστολος Παύλος δεν αξιώθηκε να λάβει το δώρο της πίστης, παρά μόνο όταν ο Θεός, έκρινε, πως είχε «ωριμάσει» η ψυχή του για να γνωρίσει το Χριστό και να Τον πιστεύσει. Αυτό έγινε, στο δρόμο προς τη Δαμασκό, όπου πήγαινε να διώξει τους Χριστιανούς που ευρίσκονταν στη πόλη (Πραξ. θ΄, 3-18 / κβ΄, 6-13 /κστ΄, 13-18). Έγινε έτσι «δοχείο της θείας Χάριτος», «σκεύος εκλογής», Απόστολος Χριστού, κήρυκας του Ευαγγελίου και Μάρτυρας της πίστεως.

Η πίστη προϋποθέτει λοιπόν την καλή προαίρεση,  την ελεύθερη δηλαδή επιθυμία του ανθρώπου να πιστεύσει στον Κύριο. Αυτό το «λίγο» είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να δεχθεί ο άνθρωπος την αύξηση και ολοκλήρωση της πίστεως εντός του.

 Στο σημείο αυτό αξίζει να θυμηθούμε ένα περιστατικό της επίγειας ζωής του Κυρίου μας, ο Οποίος ευρισκόμενος στη Ναζαρέτ «ουκ ηδύνατο εκεί, ουδεμίαν δύναμιν ποιήσαι, ει μη ολίγοις αρρώστοις επιθείς τας χείρας εθεράπευσε και εθαύμαζε δια την απιστίαν αυτών» (Μαρκ. στ΄, 5-6) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:Ο Κύριος, δεν ήτο δυνατόν να κάνει εκεί (στη Ναζαρέτ) κανένα θαύμα, εκτός που θεράπευσε λίγους αρρώστους αφού έβαλε τα Χέρια Του πάνω τους, γιατί εμποδίζονταν από την απιστία των ανθρώπων, πράγμα που έκανε τον Κύριο να απορεί και να εκπλήττεται (ως άνθρωπος βέβαια) για το μέγεθος της απιστίας των ανθρώπων.

Το θαύμα της πίστεως λοιπόν συμβαίνει μόνο σε εκείνον, που ολόψυχα ομολογεί: «πιστεύω Κύριε, βοήθει μου τη απιστία» (Μαρκ. θ΄, 24). ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Πιστεύω Κύριε, βοήθησέ με να απαλλαγώ από την ολιγοπιστία μου και ενδυνάμωσε την πίστη μου.

Η πίστη κάνει τον άνθρωπο να υπερνικά όλα τα εμπόδια, αφού δια της πίστεως παραμένει ενωμένος με το Πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του Παντοδύναμου Θεού, όπως ακούμε από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλο να μας τονίζει: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζει δε εν εμοί Χριστός, ο δε νυν ζω εν σαρκί, εν πίστει ζω τη του υιού του Θεού» (Γαλ. β΄, 20) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Δεν ζω πια εγώ, ζει μέσα μου ο Χριστός, ο οποίος έχει κυριεύσει όλη την ύπαρξή μου, ώστε να μην ζω απλώς φυσικά, αλλά εξ’ αιτίας  της πίστεως μου στον Υιό του Θεού.

Εξάλλου, ο Κύριος μας, μας υποσχέθηκε με τους αδιάψευστους λόγους Του: «ει δύνασαι πιστεύσαι, πάντα δυνατά τω πιστεύοντι» (Μαρκ. θ΄, 23) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Εάν μπορείς να πιστεύσεις, όλα, είναι δυνατά σε αυτόν που πιστεύει.

Και «ει έχετε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, ελέγετε αν τη συκαμίνω ταύτη εκριζώθητι και φυτεύθητι εν τη θαλάσση και υπήκουσεν αν υμίν» ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αν έχετε πίστη όσο ο σπόρος του σιναπιού, θα λέγατε στο δέντρο αυτό της μουριάς, ξεριζώσου και πήγαινε να φυτευτείς στη θάλασσα και θα σας υπακούσει.

Και «εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, ερείτε τω όρει τούτω μετάβηθι εντεύθεν εκεί και μεταβήσεται και ουδέν αδυνατήσει υμίν» (Ματθ. ιζ΄, 20) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αν έχετε πίστη τόσο μεγάλη όσο ο σπόρος του σιναπιού (βρούβας ή λαψάνας), μπορείτε να πείτε σε αυτό το όρος (βουνό) πήγαινε εκεί και τίποτα δεν θα είναι αδύνατο για σας.

Και ακόμη «εάν έχητε πίστιν και μη διακριθήτε, ου μόνον το της συκής ποιήσετε, αλλά καν τω όρει τούτω είπητε, άρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν, γενήσεται» (Ματθ. κα΄, 21) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Εάν έχετε πίστη και δεν αμφιβάλλετε (διστάζετε), όχι μόνο το θαύμα της ξηραχθείσης συκιάς (που είχε κάνει προηγουμένως ο Κύριος) θα μπορέσετε και εσείς να κάνετε, αλλά και σε αυτό το βουνό, θα μπορούσατε να πείτε, σήκω και πήγαινε να πέσεις στη θάλασσα και αυτό που είπατε θα γίνει.

Η πίστη λοιπόν η ορθόδοξη αληθινή πίστη στον Ιησού Χριστό, στο Παντοδύναμο Θεό κάνει τον άνθρωπο «υπεράνθρωπο» αφού με αυτήν (ή πιο σωστό με Αυτόν, το Κύριό μας δηλαδή) ο άνθρωπος και βουνά μπορεί μετακινήσει!

Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει, διότι η « εν Χριστώ» ζωή μας ανακαινίζει τον άνθρωπο, τον κάνει ένα «προπτωτικό» άνθρωπο, που έχει εξουσία ακόμη και σε αυτά τα στοιχεία της φύσεως. Γίνεται δηλαδή ο πιστός Χριστιανός, ένας αληθινός «βασιλεύς» της φύσεως, σύμφωνα με την εντολή του Τριαδικού Θεού: «ποιήσωμεν άνθρωπον κατ΄εικόνα ημετέρα και καθ΄ομοίωσιν και αρχέτωσαν των ιχθύων της θαλάσσης και των πετεινών του ουρανού και των κτηνών και πάσης της γης και πάντων των ερπετών επί της γης» (Γεν.α΄, 26) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο, σύμφωνα με την εικόνα μας (να ομοιάζει εξωτερικώς με μας, την εικόνα του Θεού, τον Κύριο Ημών Ιησούν Χριστόν) και να μπορεί να μας ομοιάσει και εσωτερικώς κατά τις αρετές μας (όσο βέβαια, αυτό είναι δυνατό να αποκτήσει ο άνθρωπος) και ας είναι αρχηγός (βασιλεύς και κύριος)των ψαριών που βρίσκονται στη θάλασσα και των πτηνών που πετούν στον ουρανό και των ζώων και όλου του φυσικού κόσμου της γης και όλων των ερπετών της γης.

Η πίστη όμως κάνει τον άνθρωπο κάτι ακόμη σπουδαιότερο από κύριο της κτήσεως, τον ΕΝΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ, τον κάνει «αδελφό και φίλο» του Ιησού Χριστού (Ιω.ιε΄, 14) και «συγκληρονόμο» της Βασιλείας των Ουρανών (Ρωμ.η΄, 17). Η πίστη μας λοιπόν μας εξασφαλίζει την σωτηρία μας.

Για αυτό η πίστη εκφράζεται και ως ΜΙΑ ΕΜΠΙΣΟΣΥΝΗ:

Α) Προς τον Τριαδικό Θεό, κυρίως δε ως προς το Πρόσωπο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, τον Οποίο ο πιστός Χριστιανός αποδέχεται ως ΠΡΟΣΩΠΟ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΚΥΡΟΥΣ

Και β) Προς την ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑ των λόγων (εντολών) του Θεού, όπως μας τις δίδαξε ο Κύριός μας, οι Απόστολοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας μας «πιστός ο λόγος και πάσης αποδοχής άξιος» (Α΄Τιμ. α΄,15) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ο λόγος του Θεού είναι αξιόπιστος και για αυτό αξίζει (πρέπει) να τον αποδεχτούν όλοι οι άνθρωποι.

Τέλος η πίστη είναι ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ εκ μέρους του Χριστιανού να τηρήσει τις εντολές του Θεού, πάντα και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, όπως ο ίδιος ο Κύριός μας, μας δίδαξε: «Εάν αγαπάτε με τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε» (Ιω. ιδ΄, 15) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αν με αγαπάτε τότε να τηρήσετε τις εντολές μου. Και «εάν τις αγαπά με, τον λόγον μου τηρήσει και ο πατήρ μου αγαπήσει αυτόν και προς αυτόν ελευσόμεθα και μονήν παρ’ αυτώ ποιήσομεν» (Ιω. ιδ΄,23) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Εάν κάποιος με αγαπά, θα τηρεί και τις εντολές μου και ο επουράνιος Πατήρ μου (και Πατήρ όλων των ανθρώπων) θα τον αγαπήσει και τότε θα έλθομε προς αυτό τον άνθρωπο (όλος ο Τριαδικός Θεός) και θα μετατρέψουμε την ύπαρξή του (το σώμα και το πνεύμα του) σε ένα ναό, μέσα στον οποίο θα κατοικούμε διαρκώς.

Έτσι ταυτίζεται η ΠΙΣΤΗ με την ΑΓΑΠΗ και μετατρέπεται ο γήινος χρόνος σε επουράνια αιωνιότητα, εκεί όπου υπάρχει η ζωντανή και ατελεύτητος αγαπητική σχέση του Θεού προς τον άνθρωπο, αλλά και του πιστού Ορθόδοξου Χριστιανού προς τον Πανάγαθο Θεό!

Γένοιτο!

Ι.Β.ΑΝ